-  هدف :

-  تشخیص استافیلوكوك و میكروكوك ( كاتالاز مثبت ) از استرپتوكوك ( كاتالاز منفی )

-       افتراق كلستریدیوم از باسیلوس ها ( كاتالاز مثبت )

-       افتراق لیستریامونوسیتوژنز ( كاتالاز مثبت ) از استرپتوكوك بتاهمولیتیك

 

2-  اساس آزمایش:

كاتالاز آنزیمی است كه H2O2  را به آب و اكسیژن تجزیه می كند. H2O2  یكی از محصولات نهایی اكسیداسیون در متابولیسم كربوهیدرات است.

 

3-  نمونه ا ولیه:    

كشت  24-18 ساعته از ارگانیسم مورد نظر

 

4-  مواد و تجهیزات مورد نیاز : 

-  پراكسید هیدروژن 3%  ( این ماده باید در شیشه های قهوه ای یا تیره رنگ ودر یخچال نگهداری شود )

-       اپلیكاتور چوبی یا شیشه ای یا لوپ پلاتینی

-       لام شیشه ای 

 

5-  مراحل انجام كار:

-  با یك اپلیكاتور چوبی از مركز یك كلنی به سطح لام شیشه ای منتقل كنید.

-  یك قطره H2O2  را بلافاصله به كلنی روی لام  اضافه كنید و ا یجاد حباب روی لام را بررسی نمایید. نتیجه را به صورت مثبت یا منفی گزارش كنید.

-  ایجاد حباب های سریع و ماندگار با حالت جوش زدن ( كف ) نشانگر مثبت بودن تست است.    

 

6-  برنامه QC :

پراكسید هیدورژن باید هر روز یا قبل از تست نمودن باكتری مجهول با سوش های كنترل مثبت و منفی تست شود.

سوش كنترل مثبت : Staphylococcus. aureus       

سوش كنترل منفی  : Streptococcus. pyogenes 

 

 

 

 

7-  تداخلات :

-  جهت تست كاتالاز باید از روی محیطی کلنی برداشته شود كه فاقد خون باشد. زیرا گلبول های قرمز واكنش كاتالاز مثبت ضعیف ایجاد می كنند. اما از آنجائی كه اكثر نمونه های كلینیكی روی محیط های خون دار كشت داده می شوند، برای انجام تست میتوان نمونه را  از قله كلنی ها بدون تماس با محیط برداشت تا واكنش مثبت كاذب ایجاد نشود.

-  بهتر است از یك اپلیكاتور چوبی برای برداشتن كلنی استفاده شود. استفاده از لوپ آهنی واكنش مثبت كاذب ایجاد می كند.

-        از آنجائی كه بعضی از باكتری ها دارای آنزیم هایی غیر از كاتالاز هستند كه موجب تجزیه پراكسیدهیدروژن می شود، ایجاد حباب های ریز به تعداد كم، بعد از 30  – 20 ثانیه به معنی واکنش مثبت نمی باشد.