1-  هدف آزمایش:    

افتراق استافیلوكوك اورئوس از سایر میكروكوكاسه ها

 

2- اساس آزمایش:  

غلظت بالای نمك (5/7% ) رشد اكثر سوش های گرم منفی و گرم مثبت بجز استافیلوكوك اورئوس را مهار می كند. استافیلوكوك می تواند مانیتول را تخمیر كرده ( مانیتول تنها كربوهیدرات موجود در محیط است ) و اسید تولید كند. این مسئله منجر به افت pH و تغییر رنگ فنل رد  به زرد می شود، در این آزمایش كلنی های استافیلو كوك به طور مشخص زرد رنگ شده و توسط هاله زردی احاطه می شوند اما سایر استافیلو كوك ها و میكروكوك ها که قدرت تخمیر مانیتول را ندارند  با شكستن پپتون موجود در محیط كلنی های قرمز رنگ با هاله ای ارغوانی - قرمز ایجاد می كنند.

 

3- نمونه اولیه :       

كشت 24 - 18 ساعته از ارگانیزم مورد نظر ( استافیلوكوك )

 

4- مواد و ابزار مورد نیاز :     

محیط مانیتول سالت آگار (لوله یا پلیت)

 

5- مراحل انجام كار :

كلنی های مورد نظر را روی محیط تلقیح كرده به مدت 48-24 ساعت در حرارتºC 35  انكوبه نمایید   (محیط بدون co2  ) و سپس نتیجه را بررسی کنید .

از آنجا که بعضی از گونه های استافیلوكوك آهسته تر مانیتول را تخمیر می كنند، بنابراین لازم است حتماً تا 48 ساعت پلیت ها نگهداری شود.

-       كلنی های استافیلوكوك زرد رنگ بوده و توسط هاله زردی احاطه می شود.

 

6-   تداخلات :

انتروكوك می تواند روی این محیط رشد كرده و مانیتول را نیز کمی تخمیر كند. افتراق از استافیلوكوك بر اساس رنگ آ میزی گرم و تست كاتالاز خواهد بود.

اگر مدت انكوباسیون از 48 ساعت طولانی تر شود ارگانیزم های دیگر نیز قدرت رشد و تخمیر مانیتول را دارند.

 

 

نكته:

تمام كلنی های مشكوك به استافیلوكوك باید به كمك تست كواگولاز یا سایر تست های افتراقی تایید شوند.  بعضی فرمولاسیون ها توصیه می كنند 20CC زرده تخم مرغ استریل به محیط اضافه شود، استافیلوكوك های كواگولاز مثبت همزمان لیپاز نیز دارند بنابراین رسوب كدری در اطراف كلنی ها ظاهر خواهد شد. استافیلو كوك هایی كه كواگولاز تولید نمی كنند لیپاز نداشته و هاله ایجاد نمی كنند.

 

7-   كنترل كیفی:

سوش کنترل مثبت :     استافیلوكوك اورئوس ATCC 25923

سوش کنترل منفی :   استافیلوكوك اپیدرمیدیس ATCC 12228  و پروتئوس میرابیلیس